Udowodniliśmy, że niegotowanie obiadu to szlachecka tradycja.

Potrzebowaliśmy rytuału, który przekona Polaków, że po obiady warto wpadać do Żabki. Pożyczyliśmy gotowy – „Obiady Czwartkowe” Stanisława Augusta Poniatowskiego. Nazwa, którą wszyscy znają ze szkoły i której od 250 lat nikt nie używał. Dopisaliśmy do niej trzy słowa: Szlachta nie gotuje.

A skoro słynne „Obiady Czwartkowe”, to i szlachcic musiał być najsłynniejszy. Michał Żebrowski wszedł w naszą kampanię w ułańskim mundurze i trzynastozgłoskowcem opiewał Zosię krzątającą się przy garach. Jedno spojrzenie jego żony, Oli Żebrowskiej, ucięło poemat w pół wersu. I Michał już wiedział, że czas skoczyć po obiad do Żabki.